Maaike Schutten ::: www.maaikeschutten.nl

<<< HOME << OVERZICHT MEEST RECENTE BERICHTEN < VORIGE PAGINA

Sprout: terugblikken

Voor Sprout blikte ik iedere maand samen met een bekende ondernemer terug op de schakelmomenten in zijn of haar loopbaan. Wat waren de ambities? Waar zijn ze trots op? En wat zouden ze achteraf anders gedaan hebben?

Ik sprak onder meer met Harry de Winter:

1972: how to bluff yourself into medialand.
“Bij een studievriend kwamen wel eens radiomensen over de vloer. Voor één van die diskjockeys,Theo Stokking, mocht ik de platen op alfabetische volgorde zetten. En ik mocht items maken voor een KRO-programma. Dat ging niet zo goed, ik was natuurlijk geen verslaggever. Toen heb ik de VARA gebeld en zei dat het me niet zo beviel bij de KRO. Of ik niet bij hen kon werken. How to bluff yourself into medialand.”

1977: de start van IDTV.
“De NCRV vroeg me daarna als muziekproducer bij de radio. Ik was zo’n beetje de enige jongere daar, dus ik mocht ook een TV-programma voor jongeren maken. Dat liep na een half jaar stuk; de NCRV-bestuursleden vonden het te progressief en zeiden dat het naar hasjiesj rook. Maar ik had een half jaar TV gemaakt en vond het zo leuk dat ik dat ik IDTV begonnen ben. Eigenlijk uit een soort woede.”

1980: Je ziet maar. “In het begin produceerde ik veel freelance, zoals ‘Je Ziet Maar’ voor de VARA. Ze hadden daar last van die opgeschoten jongeren over de vloer, dus ik stelde voor om mij het hele programma te laten maken. Met een vriend ben ik achter zo’n grote rekenmachine gaan zitten om een begroting te maken. Tot mijn verbazing bestelde de VARA 26 afleveringen! Toen groeide IDTV opeens van twee personen naar een stuk of tien.”

1990-1995: 15 programma’s per week op TV. “In het begin van IDTV was niemand echt bezig met geld verdienen of een bedrijf opzetten. We wilden vooral programma’s maken die we zelf goed vonden. Begin jaren ’90 ging het opeens hard. We hadden zo’n 15 programma’s per week op TV: Taxi, Lingo, Pleidooi... En bedrijven wilden ons kopen, terwijl wij ons nooit gerealiseerd hadden wat we waard waren.”

1997: de groei stopt. “Het werd ingewikkeld toen de commerciële televisie kwam en Van Den Ende en De Mol fuseerden. We waren echt een Publieke Omroep-producent, ik denk dat we niet voldoende gevoel hadden voor het grote publiek. De omzet donderde met 40% omlaag en mensen moesten worden ontslagen. IDTV was een echt bedrijf geworden, wat nooit mijn bedoeling was geweest, en ik was nooit opgeleid als manager. Gelukkig is het de jaren daarna weer goed gekomen.”

1999: afscheid. “In ’99 vond ik dat ik IDTV lang genoeg gerund had. Ik heb er twee jaar over gedaan om alles over te dragen. Een bedrijf is als je kind, daar loop je niet zomaar van weg. Daarna dacht ik: nu ga ik leuke dingen doen voor mezelf.”

2005: Leuk en toch nuttig. “Ik ben nu onder meer bezig met een nieuwe kwaliteitszender en een cultureel uitgaanscentrum in Amsterdam, onder het motto ‘leuk en toch nuttig’. Natuurlijk komt er wel eens stress bij kijken, maar ik heb geen aandeelhouders meer, of 145 man personeel. Ik ben een vrij man.”

En met Roel Pieper: "Ik had ideeen over hoe ik Philips zou kunnen veranderen. Ik denk dat mijn strategie inhoudelijk goed was, maar ik ging te hard. Ik had die Amerikaanse mentaliteit van 'gewoon doen'. De schokbeweging die nodig was, werd niet gedragen. Dat was een teleurstelling, maar ook een les. Je kunt niet altijd je eigen stijl aanhouden."

En ook Lex Harding maakte een trip down memory lane:

1966: De boot in. “Ik las een artikel over Radio Dolfijn, een Engelse radiopiraat die zich richtte op Nederland. Ik rook het avontuur en stuurde een telegram: ‘prepared to join you as a dj’. In twee weken leerde ik het dj-vak. Daarna werd ik bij Veronica de populairste dj van Nederland, een popster. Daar heb ik ongelofelijk van genoten.”

1974: Veronica uit de lucht. “Toen in 1974 Veronica uit de lucht moest, zorgde dat voor een onvoorstelbare boosheid. Daar ligt de kiem van alles dat ik later gedaan heb. Met Rob Out was ik betrokken bij de oprichting van Veronica als publieke omroep; een tussenfase. Mijn uiteindelijke doel was weer een radiostation als Veronica.”

1988: Sky Radio. “In 1988 richtte ik Sky Radio op. Dat kon natuurlijk helemaal niet, want ik was radiodirecteur bij een publieke omroep. Maar er zat een gat in de wet en die kans kon ik niet laten lopen.”

1989: RTL Véronique. “Ik kwam erachter dat je met een buitenlandse entiteit commerciële TV kon maken. Zo ontstond RTL Véronique. Veronica werd aandeelhouder en ik directeur. Maar volgens het Commissariaat van de Media was dat in strijd met de mediawet. Veronica stapte eruit, waardoor mijn positie onmogelijk werd. Ik ging terug naar Veronica. Een loodzware periode; ik was de kop van Jut.”

1992: Radio 538. “De overheid opende de mogelijkheid om commerciële radio te maken via de kabel. Veronica kon nog niet uit het publieke bestel; mijn idee was om een station te starten en later alles samen te voegen. Maar ik werd geschorst. Toen ben ik 538 begonnen. Ik heb een aantal jongens meegenomen, maar heb Veronica netjes achtergelaten.”

1995: TMF. “De eerste jaren ging het niet heel goed met 538. Maar ik had een paar dj’s die ook wat op TV konden. Toen heb ik TMF bedacht. 538 liet ik achter bij Erik de Zwart. Er was inmiddels een etherfrequentie, dus die strijd was gestreden. Na drie jaar TMF begon het weer te kriebelen. Als er een hoofd personeelszaken komt, moet ik door, pionieren. Dus begon ik TMF België.”

1999: geen operationele leiding meer. “Al dat gepionier gaat je niet in de koude kleren zitten. Ik wilde meer tijd om te tuinieren en te reizen en stapte operationeel uit mijn bedrijven. Radio 538 heb ik nog twee keer verkocht, daar heb ik veel geld mee verdiend.”

2006: Reizen, tuinieren en Slam FM. “Vorig jaar heb ik Slam FM gekocht. Daar lag weer een mogelijkheid. Maar ik werk nu anders. Ik zit in 22 bedrijven; aan een aantal besteed ik veel aandacht. Maar ik moet niks. Terugkijkend heb ik geweldige dingen kunnen doen. Het meest trots ben ik op Radio 538. Als het aan mij lag, had ik het nooit verkocht, maar ik was niet de enige aandeelhouder.

GEPLAATST: 14-5-2007 | REAGEER OP DIT BERICHT |



	Bakfietsblues Maaike Schutten
	Noor is vijfendertig en werkt bij de snelste talkshow van Nederland. Ze heeft een vriend (Max), een kind (Junior) en sinds kort zelfs een hypotheek. Het leven loopt voor hen op rolletjes tot ze in een vlaag van verstandigheid hun miniatuuretage in de stad verruilen voor een huis met drie verdiepingen en een tuin in een nieuwbouwwijk Maar Noor is niet op haar plek in de aangeharkte vinexwereld vol superouders met bakfietsen. Ze stort zich op haar werk en duikt in het nachtleven. Met haar collega’s stroopt ze de hotspots van de stad af, ze drinkt te veel, slaapt te weinig en haar mooi-weer-relatie met Max komt onder druk te staan. Ze doet er echt álles aan om te bewijzen dat ze nog genoeg wilde haren heeft… 'Vlot geschreven zedenschets.' Trouw 'Humoristisch en snel geschreven [...] rake beschrijvingen van hippe ouders.' De Telegraaf 'Maaike Schutten schetst een herkenbaar beeld in haar boek.' Veronica Magazine 'Dit is tot op heden één van de leukste boeken die op about:blank is terecht gekomen. En verdient oprechte aanbeveling om in het verlanglijstje voor de verjaardag of vakantie te worden opgenomen.' - aboutblank.nl 'Prettig leesvoer.' - Marie Claire 'Maaike Schutten bezingt de tijdsgeest van de grote stad.' - De Pers 'Leest lekker weg en vooral: is humoristisch.(...) Wat wil een mens nog meer?' De Standaard 'Dit verhaal zou iedere moeder moeten lezen. Omdat het een ontroerend en tegelijk hilarisch beeld van het ouderschap schetst. En omdat het zo herkenbaar is voor al die moeders die de illusie van jeugd en vrijheid zo lang mogelijk willen vasthouden...' - Standaard Boekhandel 'Een absolute aanrader!' - Ze.nl 'Bakfietsblues ontstijgt chicklit.' - CJP Magazine 'Lekker vlot en vol humor geschreven.' - Yes 'een absolute must read' ***** Vijf sterren. Chicklit.nl 'Haar typeringen en observaties zijn scherp en bieden een spottende blik op het dagelijks leven anno 2010. (...) En dat geeft soms een ongemakkelijk gevoel en soms een lach van herkenning.' - Het Moederfront 'Subtiel, en met een tikje zelfspot. Schrijven kan ze.' 8weekly.nl

TERUG NAAR TOP