|
| Runner's World 3 - Het Weerkanaal (geeft het weer) |
Een nieuw oud stukje over mijn beginnershardloopperikelen, geschreven voor Runner's World. Een tijdje geleden geschreven - ik ben nu even te zwanger om nog met meer dan 0,2 kilometer per uur vooruit te komen. Maar daarover ongetwijfeld later meer.
Ik loop dan tegenwoordig wel leuk en al best geroutineerd mijn rondjes door de buurt, maar ik loop er niet al te best bij. Ik draag ofwel een joggingbroek en een t-shirt van Het Weerkanaal (‘geeft het weer’), ofwel een legging en een t-shirt van Het Weerkanaal. De sokken zijn van mijn wederhelft en de schoenen heb ik ooit getest voor een ander blad. Ze zouden door ingenieuze zoolvorming zorgen voor strakke billen, maar dat werkte vooral tussen de oren.
De eerste weken was ik te druk met mijn toetreding tot de buurtlopersgemeenschap om daar bij stil te staan. Ik was al lang blij dat ik een subtiel knikje kon voortbrengen tijdens het passeren, in plaats van het rood aangelopen gepomp met mijn hoofd van daarvoor. Of - nog beter - een blik van verstandhouding kon uitwisselen; zo’n vluchtige, maar bemoedigende. De hardloopequivalent van vrachtwagenchauffeurs die naar elkaar toeteren. Maar toen ook dat weer wende, werd ik me ervan bewust dat de blik van verstandhouding vaak omlaag ging. Naar het t-shirt van Het Weerkanaal (‘geeft het weer’), de joggingbroek en de grijze herensokken met het zwarte streepje langs de bovenkant. Kortom: het was hoog tijd om te renoutfitshoppen.
Ik dacht zelf aan een pak sportsokken, net zo’n aërodynamische zwarte broek als mijn nieuwe renvrienden en een t-shirt zonder slogan van Het Weerkanaal. Eenmaal in de sportwinkel werd echter al snel duidelijk dat het zo makkelijk niet was.
Bij de broeken kon ik kiezen voor warmtevasthoudende materialen of juist voor strategisch geplaatste zoned cooling, die de rise van de core body temperature afremde voor greater performance in hot conditions (handig bij het lopen in de Sahara). Tegen rondcirkelende verkopers die er stuk voor stuk uitzagen alsof ze net terug waren van het WK Athletische Toestanden probeerde ik zo casual mogelijk te zeggen dat ik gewoon even aan het rondkijken was, terwijl ik de NASA-taal op me in liet werken, zodat ons onvermijdelijke gesprek straks niet meteen dood zou lopen. Alle T-shirts waren sowieso vochtafvoerend en ofwel gemaakt van de soepele push-pull vezel die het transpiratievocht actief naar zich toetrekt en afvoert (waar naartoe?), ofwel voorzien van poortjes waarin koptelefoons en ongetwijfeld ook allerhande andere gadgets verstopt konden worden. En dan was ik nog niet eens toegekomen aan de sokken.
‘Kan ik u helpen, mevrouw?’ vroeg één van de atleten vriendelijk. Vertwijfeld schudde ik mijn hoofd alle kanten op. Dat lopen een way of life is, bleek een stuk veelomvattender dan ik dacht. |
|
|
| |
 |
GEPLAATST: 12-7-2010 | RUBRIEK: COLUMNS |
REACTIES: 0
| REAGEER OP DIT BERICHT |  |
 |
| |
|
| De Bakfietsblues Zandbaktour: coming to a zandbak near you! |
Lekker leesweer, he. Dat dacht ik ook. Sterker, ik dacht: wat is nou een betere plek voor de Bakfietsblues-lezer om even een stukje voor te proeven dan aan de rand van de zandbak? Daarom: de Bakfietsblues Zandbaktour: coming to a zandbak near you. (Bonusvraag: waar is -ie nu?) Update: en waar is -ie vandaag? Update 2: en waar is -ie vrijdag 9 juli?

|
|
|
| |
 |
GEPLAATST: 6-7-2010 | RUBRIEK: NIEUWS |
REACTIES: 0
| REAGEER OP DIT BERICHT |  |
 |
| |
| Het lekkerste zomerboek nu met €2,50 korting! |
Het zal je niet ontgaan zijn dat het heul erg zomer is geworden. En wat is er nou lekkerder in de zomer dan met een fijn boek ik een tuinstoel liggen, of op een strandbedje, of op een stretcher, of op het gras in een park, of onder en parasol, of in een hangmat? Aan de tuinstoel t.m. de hangmat kan ik je niet helpen, maar voor dat boek heb ik nog wel een suggestie. Ik heb namelijk uit betrouwbare bron vernomen dat Bakfietsblues een ideaal zomerboek is, sterker - dat het ook buitengewoon geschikt is om mee te nemen op vakantie en daar te lezen in een hangmat, op een tuinstoel of onder een palmboom, al dan niet met een drankje met een parapluutje erin erbij. Daarom presenteer ik hieronder de Bakfietsblues Zomeractie. Op vertoning van onderstaande bon neem je Bakfietsblues namelijk voor slechts €15,- mee de zon in. Dus uitprinten maar en naar de boekwinkel! En stuur 'm gerust door naar vrienden, vriendinnen, buren, moeders, zussen, vage kennissen en zakenrelaties die eruit zien alsof ze hevig toe zijn aan een fijn boek.

|
|
|
| |
 |
GEPLAATST: 4-7-2010 | RUBRIEK: NIEUWS |
REACTIES: 0
| REAGEER OP DIT BERICHT |  |
 |
| |
|
| Een heel kort stukje over mijn vakantie |
Die was namelijk zo ontspannend dat ik er totaal geen spannende verhalen over te vertellen heb. We slenterden door ons middeleeuwse Italiaanse dorp en aten Italiaanse dingen. We slenterden door andere middeleeuwse dorpen en aten nog meer Italiaanse dingen. We gingen naar het strand, lazen boeken en aten Italiaanse dingen. We keken voetbalwedstrijden in kroegen met satelliet-tv tussen oude, knikkebollende mannetjes. Het dak bleek van onze auto te kunnen, dus we reden op z'n cabrio's over kustwegen en bergweggetjes. We vielen in slaap, werden wakker en aten nog meer Italiaanse dingen. Er waren slippers en zonnebrillen en Italiaanse ijsjes. De zon scheen.
Ik waarschuwde al: totaal geen spannende verhalen.
|
|
|
| |
 |
GEPLAATST: 30-6-2010 | RUBRIEK: WEBLOG |
REACTIES: 0
| REAGEER OP DIT BERICHT |  |
 |
| |
|
| He gezellig, weer wat losse flodders |
- De Wereldomroep vond Bakfietsblues een geschikt vakantieboek, leest u maar.
- Oh, en: abonneert u zich vooral en gerust op de nieuwsbrief, ofwel de zeer onregelmatig verschijnende Maaike Schutten Monthly! Het zou namelijk zomaar kunnen dat er deze week weer eentje verschijnt, heb ik vernomen uit betrouwbare bron.
|
|
|
| |
 |
GEPLAATST: 29-6-2010 | RUBRIEK: WEBLOG |
REACTIES: 0
| REAGEER OP DIT BERICHT |  |
 |
| |
|
| Een paar huishoudelijke mededelingen en nog zo wat van die zaken |
- Alles prima hier, hoor, dankjewel.
- De hele maand juni babbel ik een beetje over boeken op www.watleesjij.nu. Oh, en je kunt mijn boek er ook winnen door the word te spreaden. Hier zie je hoe.
- En: je kunt natuurlijk nog steeds lid worden van de geheel gratis en zeer onregelmatig verschijnende Maaike Schutten Monthly. Sterker, het is misschien een heel goed idee om dat nu te doen, want binnenkort verschijnt er weer eentje, met een buitengewoon vrolijke vakantieactie erin. Kortom: alvast welkom, zie hier het formulier.
- Binnenkort hier weer een normaal stukje, maar dan niet over voetbal, want ik heb deze week geconcludeerd dat ik daar minder verstand van heb dan ooit.
- Doeg!
|
|
|
| |
 |
GEPLAATST: 18-6-2010 | RUBRIEK: WEBLOG |
REACTIES: 0
| REAGEER OP DIT BERICHT |  |
 |
| |
|
| Laten we het nog even over de campagne hebben |
Analisten zeggen:
dit was de campagne van de economie. Of van de tegenstellingen. Maar ik zeg:
dit was de campagne van de uiterlijke details.
Het begon
allemaal met de gefotoshopte posters. Nooit eerder had een CDA-lijsttrekker de
huid van een meisje, nooit eerder was een Groen Links-lijsttrekker overbelicht
als ware het een publiciteitsfoto voor RTL4 en nooit eerder had ik pas na een
week door dat die geplamuurde mevrouw op de poster van de Partij voor de Dieren
Marianne Thieme was.
Daarna kwam de kleurspoeling
van Jan-Peter, poel des jeugds van het CDA, met 100% grijsdekking. Maar toen ik
eenmaal gewend was aan de veel te egale coupe van JP, bleek mijn inmiddels
geoefende haarspoelingsoog een ware epidemie te zien. In Mark Ruttes geföhnde kapsel was geen oneffenheid te zien. André Rouvoet was voor het laatste debat
speciaal nog een tintje donkerder gegaan. Ook rondetafelpraters als
Frank de Grave hadden hun hoofden enthousiast in laten smeren. En laten we Ferry Mingele niet vergeten, die meende dat zijn Moke-cut nog best wel wat meer oranje kon.
En dan was er Wouter Bos, die gisteravond overbestudeerd casual het PvdA-podium opstapte, in een vormloze trui waarin hij waarschijnlijk
net de schutting gebeitst had of boodschappen had gedaan en precies de juiste veertigerssneakers. Het enige dat nog ontbrak aan de huisvaderlook was een
flinke babyboer op zijn schouder, die zo gezellig uitdruipt over de rug. Job Cohen
naast hem zag er alleen nog maar authentieker van uit, met zijn ongeëpileerde
wenkbrauwen, zijn eeuwige rode stropdas en zijn five o’clock shadow. Maar dat
was waarschijnlijk precies de bedoeling.
|
|
|
| |
 |
GEPLAATST: 10-6-2010 | RUBRIEK: WEBLOG |
REACTIES: 0
| REAGEER OP DIT BERICHT |  |
 |
| |
|
| Schrijven is als koffiezetten, ofwel: de Starbucks-theorie van De Standaard |
'De nieuwe debutant heeft een neus voor de actualiteit, begrip voor de burgerij en schrijft korte zinnen. Hij is voor de literatuur wat Starbucks is voor koffie.' De Standaard schreef een vermakelijk stuk over die moderne schrijvers van tegenwoordig, die naast schrijven ook graag nadenken over marketing en hun publiek en die actuele, herkenbare en vlotte boeken afleveren. Auteurs als Tonie Mudde (Spaghetti Spoetnik), Henk Rijks (De Kostwinner) en ondergetekende. En over vroeger, toen alles beter was en Literatuur tenminste nog Echte Literatuur was. Oh, en waarom we schrijven, volgens de auteur van het artikel: om ons uurtarief te verhogen. En omdat het leuk staat op het cv, natuurlijk. Lees het hier. Over Bakfietsblues: 'Leest lekker weg en vooral: is humoristisch.(...) Wat wil een mens nog meer?'
|
|
|
| |
 |
GEPLAATST: 8-6-2010 | RUBRIEK: NIEUWS |
REACTIES: 0
| REAGEER OP DIT BERICHT |  |
 |
| |
|
|
 |
 |
|
Bakfietsblues
Maaike Schutten |
| |
Noor is vijfendertig en werkt bij de snelste talkshow van Nederland. Ze
heeft een vriend (Max), een kind (Junior) en sinds kort zelfs een
hypotheek. Het leven loopt voor hen op rolletjes tot ze in een vlaag van
verstandigheid hun miniatuuretage in de stad verruilen voor een huis
met drie verdiepingen en een tuin in een nieuwbouwwijk
Maar Noor is niet op haar plek in de aangeharkte vinexwereld vol
superouders met bakfietsen. Ze stort zich op haar werk en duikt in het
nachtleven. Met haar collega’s stroopt ze de hotspots van de stad af, ze
drinkt te veel, slaapt te weinig en haar mooi-weer-relatie met Max komt
onder druk te staan. Ze doet er echt álles aan om te bewijzen dat ze
nog genoeg wilde haren heeft… 'Vlot geschreven zedenschets.' Trouw
'Humoristisch en
snel geschreven [...] rake beschrijvingen van hippe
ouders.' De Telegraaf
'Maaike Schutten schetst een
herkenbaar beeld in haar boek.' Veronica Magazine'Dit is tot
op heden één van de leukste boeken die op about:blank is terecht
gekomen. En verdient oprechte aanbeveling om in het verlanglijstje voor
de verjaardag of vakantie te worden opgenomen.' - aboutblank.nl
'Prettig
leesvoer.' - Marie Claire
'Maaike Schutten bezingt
de tijdsgeest van de grote stad.' - De Pers 'Leest
lekker weg en vooral: is humoristisch.(...) Wat wil een mens nog
meer?' De Standaard
'Dit verhaal zou iedere moeder moeten lezen. Omdat het een
ontroerend en
tegelijk hilarisch beeld van het ouderschap schetst. En omdat het zo
herkenbaar is voor al die moeders die de illusie van jeugd en vrijheid
zo lang mogelijk willen vasthouden...' - Standaard Boekhandel 'Een
absolute aanrader!' - Ze.nl
'Bakfietsblues
ontstijgt chicklit.' - CJP Magazine
'Lekker vlot en
vol humor geschreven.' - Yes 'een absolute must read' ***** Vijf sterren. Chicklit.nl 'Haar typeringen en
observaties zijn scherp en bieden een spottende blik
op het dagelijks leven anno 2010. (...) En dat geeft soms een
ongemakkelijk gevoel en soms een lach van
herkenning.' - Het Moederfront
|
 |
|